مجنون خواست که پیش لیلی نامه ای نویسد. قلم در دست گرفت: «خیال تو مقیم چشم است و نام تو از زبان خالی نیست و ذکر تو در صمیم جان جای دارد. پس نامه پیش کی نویسم، چون تو در این محله ها می گردی؟» قلم بشکست و کاغذ بدرید...                   مقالات مولانا(فیه ما فیه)/ ویراسته جعفر مدرس صادقی/ص:53

.....

 چند روزیه دمق و کسلم . شاید برای کار بیشتره ....

دلم می خواد وبلاگم نام مستعار داشت و مثل خیلی ها هرچی دوست داشتم هوار می نوشتم .

یه جا خوندم که وبلاگ نویسی نوعی دماسنجی فرهنگی است . عجب !!!!!!!!!!!!

......

  ملالي نيست جز دوري شما و ازدحامی از چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟